Geboren te Luik uit Limburgse ouders. Zijn vader was afkomstig van Sint-Truiden, zijn moeder van Aalst bij Sint-Truiden.

In 1901 verhuisde het gezin naar Sint-Truiden. Bronckaers volgde er een opleiding tekenen en schilderen aan de lokale Academie. In 1917 verhuisde hij van Sint-Truiden naar Eisden, waar hij technisch tekenaar werd op de mijn en bleef daar tot in 1964 toen hij op zijn 65ste op pensioen ging.

In 1923 huwde hij Irene Féront.

Hij leerde etstechniek bij Dirk Baksteen (leerling van Jacob Smits) in Mol (1939).

Naast de typische Kempische en Haspengouwse landschappen en portretten, is de mijn een belangrijk onderwerp in zijn schilderijen, tekeningen of etsen: mijngebouwen, mijnwerkers, enz...

Hij beoefende alle schilder technieken : aquarel, pastel, olieverf enz.

Was tevens beeldhouwer en ontwierp in 1957 een gedenkteken voor de Eisdense Mijnwerkers.

Maakte vooral naam als etser. Hoogtepunten waren o.a. de etsenmappen, "De Zwarte Kempen 1943" met teksten van zijn vriend de schrijver en dichter Pater Hilarion Thans, "De Mijn 1950", een album over Het Openluchtmuseum te Bokrijk 1960 en de opdracht van het Koninklijk Paleis om een ets te maken van enkele merkwaardige bomen (1973).

Hij maakte ook verschillende karikaturen o.a. van lokale politiekers, zijn collega's uit "De Mijn" enz. Deze werken tekende hij met "Racso", anagram van Oscar.

Hij stond in voor de omslagtekening en illustraties voor het boek "Heide" van zijn vriend Hilarion Thans.

Bronckaers werd door Koningin Elisabeth op het paleis te Laken ontvangen naar aanleiding van het verschijnen van zijn etsenmap "De Mijn 1950".

Reeds in 1933 nam Bronckaers deel aan de tentoonstelling in de "Cercle des Beaux-Arts" te Luik. Hij vertegenwoordigde samen met Coëme Ri, Lemmens Lambert, Tysmans Jos e.a. de "Koninklijke Kunstkring Sint-Truiden". Was ook lid van de Hasseltse Heecrabbers.

Eerste individuele tentoonstelling vond plaats in 1935 in het Gemeentehuis van Eisden.

Tijdens de Heimattentoonstelling te Zolder (1939) werden koperetsen getoond samen met werken van Ch. Wellens, Damien, Jac Douven, Wallaert, Habex, Tysmans eva.

In 1941 was er werk van hem zien op de tentoonstelling "Limburgse Schilders" te Maaseik. De eerste naoorlogse tentoonstelling met schilderijen en etsen vond plaats te Eisden in 1945.

Hij behaalde op de kunsttentoonstelling "De Mijn" te Hasselt (1951) de eerste prijs in de afdeling "gravure".

Hij nam ook deel aan de tentoonstelling "Grafiek en Beeldhouwwerk uit Limburg" (1965) in het Begijnhof te Hasselt. Hier waren ook andere kunstenaars aanwezig: Hoogsteyns Jan, Hoydonckx Rik, Beerten Staf, Nolens Paule, Vandereycken Robert, e.a.

Eind 1974 volgde naar aanleiding van zijn 75° verjaardag een grootse hulde met retrospektieve tentoonstelling in het Oud Gemeentehuis van Eisden-Maasmechelen. Hier werden een 50-tal etsen getoond samen met een 30-tal schilderijen : portretten, stillevens en natuurzichten.

Een 70-tal etsen werden in 1975 tentoongesteld in de kunstgalerij van het Provinciaal Domein te Bokrijk.

De Stichting Erfgoed Eisden richtte in 1999 een grote Bronckaers tentoonstelling in : Retrospectieve "Oscar Bronckaers 100".

<< Vorige | Top | Volgende >>