| Paredis Jac (Alfons)
(Geboren te Bree 16-04-1912 en overleden te Brasschaat op 22-04-1991) |
Was een autodidact die als kind reeds belangstelling had voor tekenen. In het begin zocht hij zijn inspiratie in de Kempische landschappen en schilderde vooral melancholische werken. Eind jaren 30 werd hij tot één van de beste jonge klassieke kunstschilders gerekend. Men zag zelfs iets van Jac Douven en Maclot in zijn werken. Op dat ogenblik oefende hij ook nog de stiel van schrijnwerker uit. Naast schilder was hij ook aquarellist, tekenaar, graveur van landschappen en beeldhouwer in hout en steen. Hij verhuisde naar het Antwerpse en werd leraar aan de tekenacademie van Brasschaat. Eind jaren 70 evolueerde Paredis naar het abstracte. Deze ommekeer kwam er na een hartziekte.
In 1937 nam Paredis deel aan een tentoonstelling te Neerpelt, georganiseerd door Heikracht, samen met o.a. Jac Douven en Ceysens Toine. Hij was lid van deze kunstkring. Verder was er werk van hem te zien in Galerij Memlic te Antwerpen in 1944. Er volgden nog tentoonstellingen in Neerpelt, Bree, Hamont, Maaseik, Diest enz. Hij stelde ook diverse maal tentoon te Brasschaat (1956, 57, 58, 59 en '86). Hij werd in 1971 ook geselecteerd voor de Provinciale Prijs van Antwerpen voor grafiek en tekenen.
Zijn echtgenote Alfonsine Veestraeten kreeg een opleiding van hem en maakte vooral aquarellen en potloodtekeningen. Ze stelde regelmatig samen met hem tentoon.